17:38; 08-23-2010

ang tagal na pa ano?

tagal ko nang hindi nag bo-blog. buwan ng wika ngayon, pero hindi ako magpu-purong tagalog, chopsuey ang gagamitin kong lenggwahe.

ang wika ay language ata, kaya gagamit ako ng language sa pagbo-blog (ehem, ewan ko kung joke o nang aasar lang)

seryoso ang tagal ko nang hindi nakakapagblog.

bakit nga pala ako ako nagblog on the first place?

naalala ko, na ito nga pala yung silent/pasigaw kong way of expression. kailangan kong magexpress ngayon dahil ang tagal ko na nga palang nagiging tahimik at ayun maiipon nanaman ang lahat at baka pumutok nanaman ang fuse ko. pakonti konti nanaman na nag bebreak down ako sa mga ginagawa ko.

napaka-salawahan ko kasi magboblog lang ako kung kailan kailangan ko. tsk.

ngayong araw, umuulan ng bad vibes. masagwa ang school hours ko. parang napuno ng pagkayamot, buti na lang kahit isa merong yumakap sa akin. nagpapaalala sa akin na hindi ko kailangang solohin ang lahat. (BTW hindi ko gf to. meron siyang BF AT hindi ako yun).

grabe ang katam, sulit na sulit yung pagsapi sa akin. may mga pending akong plates at wala ako sa mood na gumawa. parang nabanggit nga sa "calvin and hobbes" comics (fact: isa ito sa mga kinagigiliwan kong comics noon, pagbuklat ng dyaryo, diretso sa comics section)

hobbes: do you have an idea for a story yet?

calvin: no, i'm waiting for an inspiration. you can't just turn on creativity like a faucet. you have to be in the mood.

hobbes; what mood is that?

calvin: last minute panic.

hindi ko alam kung sinusunod ko yung payo ni calvin o talagang naghahanap lang ako ng thrill. yung tipong gipit na ako sa oras at saka lang ako gagawa. dun din lumalabas yung mga creative juices sa utak ko. pero gusto ko nang tanggalin yung habit na ganun kasi ang pangit kapag crammer ka eh. hindi efficient. sayang pa din yung oras. ata,

hindi ko na siguro kailangang maging malungkot. think positive thoughts.

and also do positive things.

my love will come in due time. baduy man. ito ako eh. i can't please everyone, i need not to please anyone for everyone has his/her own perspectives in life and casts different judgments

now playing: sweet and low-augustana

do more, speak less.

18:05

pano kung (from :http://tinatamadkami.blogspot.com/)

Pano kaya kung ang ating mga Bayani ay conyo? skwater?tarantado? o kaya Emo?

pano kung nung mamatay na si rizal ang huling sinabi niya ay
"OMG,they're going to make bang bang on me. Scary!."

o kaya

" MaMaTayzZz NaH PhOWz aQohz AjEjEjeJE"



O kaya nung Naglaban si Lapu-lapu at Magellan

Lapu2x: "Im going to poke you with my sword na magi ok?."

Magellan: "ok make it fast ha i don't want to feel aray."


Si Apolinario Mabini at Bonifacio kaya?

Apolinario: "potang ina ng mga toh, kaya ko lumaban gago!"

Bonifacio: "gago ka pala eh. LUMPO ka tanga!.magsulat ka nalang o kung ano maisip mong shit."


nung isang araw naisip ko, pano kung nagtalo si bonifacio at rizal kung bakit si rizal ang national hero.

Bonifacio: lumaban ako sa mga kastila para sa pilipinas.ikaw nagsulat lang, unfair bat ikaw pa ung hero?

Rizal: mas cool daw kasi ung mga sinulat ko kesa sa laban mo.

Bonifacio: tang ina atleast ako matapang

Rizal: tang ina mo rin. atleast di ako bobo.

Bonifacio: foul pare.

Rizal: sorry

Bonifacio: ok lang,bat ba mas pinili mong magsulat kesa lumaban?

Rizal: TINAMAD AKO eh.

Bonifacio: nice.pota ka.



pota kung ganto mga bayani natin mas cool. di gaya nung mga nasa libro nakakatamad basahin.WALANG KWENTANG MGA LIBRO!.walang sense of entertainment.wala man lang murahan.as if naman nagpatayan sila ng walang nagmumura...

sa mga author ng history books..
potang ina niyo nakakatamad mga sinusulat niyo.